De manier van begraven verschilt per regio en uiteraard per religie. Het overgrote deel van de bevolking is christelijk in alle soorten en maten. Gevolgd door de moslims als goede tweede. Er zijn regio’s waar een hele gemeenschap mee rouwt met de familie en zelfs geld inzamelt om gezamenlijk de kosten te dekken. Maar voor de goede orde, mijn briefje is geen etnografisch onderzoek. Nog afgezien van dat feit heb ik er de ballen verstand van dus laat ik het voor wat begrafenissen betreft hierbij.
Iets anders is dat er bij leven en welzijn hier vanuit vooral christelijke hoek alle dagen wordt gebeden of op de radio naar preken wordt geluisterd. Met daartussen door van die mierzoete Praise-the-Lord-liedjes. Overduidelijk geïmporteerd vanuit de Amerikaanse bible belt, oftewel het benepen zuiden daarvan. Vliegtuigladingen vol verkondigers van hun eigen waarheid komen deze kant op. Volgelingen ervan staan op veelal drukke kruispunten met de bijbel in de hand te oreren. Soms zelf met een megafoon. Dat laatste snap ik, want er is geen auto die stopt. Naar het schijnt zijn het betaalde baantjes, dus of ze ’s avonds gedemotiveerd naar huis gaan…ik denk het niet.
Godsdienstige uitingen en boodschappen kom je ook op de talloze taxibusjes en vrachtwagens tegen. Op het rijdend materieel wordt met grote regelmaat een beroep gedaan op Jezus of Allah. ’In God we trust’, is zo’n boodschap. Zodra je je in het verkeer van Kampala begeeft, heb je de neiging dat voor alle zekerheid toch maar te doen.
Trouwens, hier zitten de kerken en moskeeën wel vol. In de buurt waar wij wonen, worden er op een enorm terrein in de openlucht wekelijks diensten gehouden door apostel Grace. Elke keer staat hij onverminderd voor een uitverkocht huis. Uit nieuwsgierigheid heb ik een livestream gekeken. Dik duizend mensen zingen en luisteren dan wat hun voorganger te zeggen heeft. Ik versta er niks van, maar als ik op de toon van de apostel af ga, zijn we rechtstreeks onderweg naar de hel. Het is in ieder geval een boodschap die hem, denk ik, geen windeieren legt, want er wordt ruimschoots geschonken. Ja, net als overal in de wereld vormt bidden voor je zielenheil een verdienmodel. Wat dat betreft ziet het er voor mij niet best uit.
Groetjes
Leo
