Don Quichotte, privacy en de Japanse hoornaar

Hallo Jeroen, Jaja, die NOS. Het is me wat. Van afstand lijkt het alsof NOS bashen een nationale sport is geworden. Onder de bezielende leiding van Don Quichotte Derksen met in zijn kielzog Sancho Panza, oftewel de pratende vuilnisbak van de Telegraaf Wierd Duk. Als je dat duo moet geloven is het alleen maar kommer en kwel wat de Nederlander door de publieke nieuwsbrenger krijgt voorgeschoteld.

Nu we ver buiten Nederland zitten, merk ik dat er aan de kwaliteit van de NOS weinig schort. En dat niet alleen. Het nieuws hangt vooral af van de plek waar je scherm hangt.  Eerder genoemd duo heeft de mond vol over de tsunami van vluchtelingen die Nederland bedreigen. Hier komen ook veel vluchtelingen binnen. Veel en veel meer dan in Nederland. Die worden door dit land zonder terughoudendheid opgevangen.  Ze komen veelal uit Soedan en Congo en onder hen veel kinderen. Oeganda is qua opvang het grootste land van Afrika. Dat heb ik hier in het nieuws nog  nooit gehoord, laat staan dat deze mensen als een bedreiging worden ervaren. Ook dat ze hier binnenkomen is geen nieuws. Kom daar bij jou maar eens om.

Tijd voor iets lichters en dan kom toch weer uit bij de NOS. Die door jou zo verfoeide lichtvoetige onderwerpen ervaar ik vanuit Kampala als grappige ’couleur locale’.  Dan lees of zie ik dat de Japanse hoornaar oprukt. Volgens mij doen ze dat elk jaar.  Vervolgens hoor je er na de vakanties niets meer over. Zijn ze dan uitgewezen en weer naar Japan terug gestuurd? En trouwens, waar is de Eikenprocessierups gebleven?   

Op jouw vraag of ze hier een staatsomroep hebben, is het antwoord simpel nee. Elk nieuwskanaal, zowel tv als krant, moet de eigen broek op  houden. Net als bij de Commerciëlen in Nederland gaan ook hier commercie en nieuws hand in hand. Maar er zijn wel flinke verschillen. Bijvoorbeeld bij een verslag over een misdaad wordt zonder schroom de naam van de dader(s) vermeld. Liefst ook nog met een foto. Daar is men niet bepaald terughoudend in. Het woord privacy is hier duidelijk uit het journalistieke handboek geschrapt.

Groet,

Leo